تومور های بافت های نرم دهان-1401

در این مقاله سعی بر آن شده انواع تومور بافت نرم دهان را بررسی کنیم …

تومور های بافت های نرم دهان

تومورهای خوش خیم بافت های نرم شامل موارد زیر می باشد:

1- پاپیلوم اسکواموس نئوپلاسم 2- ورو کاولگاریس 3- زگیل آمیزشی 4- فیبروم 5- گرانولوم پیوژنیک 6- گرانولوم ژانت سل محیطی 7- همانژیوم 8- لنفانژیوم 9- اپولیس مادرزادی  10- موکوسل 11- رانولا

1- پاپیلوم اسکواموس نئوپلاسم:

از اپی تلیوم سطحی به وجود می آید و توموری خوش خیم و نسبتا شایع است. معمولا در دهه ی چهارم زندگی رخ می دهد. این ضایعه شکل های گوناگونی دارد و بطور معمول برجسته است و می تواند نمای گل کلم و برآمدگی های انگشتی داشته باشد.
شایع ترین مناطق رخداد آن مجموعه کام، کناره های پشتی و کناری زبان، لب ها و پس از آن لثه و مخاط گونه است. همچنین این ضایعه می تواند در کف دهان، رترومولرپد و ریج آلوئول رخ دهد.

2- ورو کاولگاریس یا زگیل های دهانی:

ضایعات پاپیلوماتوز برجسته ای هستند که از نظر بالینی نمی توان آن ها را از پاپیلوم های دهانی با سلول های سنگ فرشی تمییز داد. این زگیل همانند ضایعات پوستی همتای خود، نوعی اختلال ویروسی مربوط به ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) هستند.

3- زگیل آمیزشی یا زگیل های مقاربتی:

نوع دیگری است که می تواند در کودکان و نوجوانان یافت می شود. بیشتر بر روی مخاط گونه یا لب، کام نرم و زبان یا فرنوم زبانی و اغلب به شکل توده برجسته رخ می دهد. بهترین درمان پاپیلوم با سلول سنگفرشی، وروکا ولگاریس و زگیل آمیزشی جراحی کامل همراه با برداشتن پایه و قاعده آن ها است.

4- فیبروم:

شایع ترین تومور خوش خیم بافت نرم دهان است. این ضایعه گنبدی شکل و معمولا به رنگ مخاط پیرامونش است و پایه چسبیده و سطح صاف دارد. از نظر قوام می تواند سفت تا سست باشد.بیشتر در نواحی مستعد به تحریک یا ضربه، مانند مخاط گونه، لب، لثه و کام سخت دیده می شود. درمان آن برداشتن به روش جراحی یا برش ساده بوده، احتمالا بازگشت آن نیز کم است.

5- گرانولوم پیوژنیک:

تومور نسبتا شایع بافت نرم است که از بافت همبندی فیبروز پوست یا غشاهای مخاطی به وجود می آید. این ضایعه برآمده با قاعده پایدار یا چسبیده است. سطح آن ممکن است نمای صاف، لبوله و گاهی زگیل مانند داشته که اریتماتوز و اغلب زخمی است.
برحسب سن ضایعه، قوام آن می تواند از نرم تا سفت متغیر باشد که نشانگر فیبروم زخمی است. این ضایعات به دلیل داشتن رگ های زیاد، اغلب در هنگام معاینه، به آسانی خونریزی می کنند.

6- گرانولوم ژانت سل محیطی:

ضایعه ای ویژه حفره دهان است و فقط بر روی لثه رخ می دهد. می تواند واکنش نامعمول به آسیب بافتی باشد. فقط بر پایه هیستومورفولوژی خاص این ضایعه، می توان آن را از گرانولوم پیوژنیک تشخیص داد. این ضایعه در دختران نسبت به پسران، تقریبا دو برابر و در فک پایین بیشتر از فک بالا رخ می دهد.
بهترین درمان برداشتن کامل به روش جراحی، همراه با قطع دقیق پایه آن است. احتمال کم است.

7- همانژیوم:

ناهنجاری های رگ های خونی، به طور معمول در دوره کودکی روی می دهند و به دو دسته همانژیوم ها با ناهنجاری های رگ های خونی تقسیم شوند. همانژیوم ها با بدشکلی های رگ های خونی فرق دارند، زیرا آن ها از خود فعالیت تکثیر شوندگی نشان می دهند، درحالی که بدشکلی های رگ های خونی، متناسب با رشد کودک رشد می کنند.
همانژیوم، توموری خوش خیم و فراوان با منشا عروقی است که اغلب در سر و گردن کودکان رخ می دهد. بسیاری از ضایعات، به ویژه آن هایی که خیلی زود یافته و یا در سال اول زندگی رشدشان متوقف می شود، با گذشت عمر خود به خود از بین می روند. برخی دیگر به علت کوچکی و طبیعت بی خطرشان، نیاز به درمان ندارند.

8- لنفانژیوم:

تومور های نسبتا کمیاب خوش خیم مادرزادی دستگاه لنفاوی هستند. بیش از دو سوم مواردی که در هنگام تولد دیده می شود و تا نود درصد مواردی که در سال دوم زندگی پایدار می شوند ازنظر هیستولوژی، به سه دسته: مویرگی، غارمانند و هیگرومای کیستیک تقسیم می شوند. بیشتر بر روی زبان، لب ها و مخاط گونه رخ می دهد. به طور کلی درمانی برای لنفانژیوم های کوچک مخاط دهان تجویز نشده است.

9- اپولیس مادرزادی:

فقط در نوزادان تازه متولد شده دیده می شود. بیشتر در ناحیه ریج آلوئولی قدامی مخصوصا فک بالا ایجاد می شود. این ضایعات معمولا منفرد هستند، گاهی ممکن است چندتایی نیز باشند، در این صورت اغلب هر دو فک را درگیر می سازند.

10- موکوسل:

پاره شدن مجرای اصلی غده بزاقی فرعی و نشت موکوس و وارد شدن آن به بافت همبندی فیبروز پیرامون، حفره کیست مانندی ایجاد می کند. دیوار این حفره از دستجات فشرده فیبریل های کلاژن تشکیل شده و حفره داخل آن حاوی موسین غلیظ است.
موکوسل ها بیشتر بر روی لب پایین و با فراوانی کمتر در کف دهان و مخاط گونه رخ می دهند. این ضایعات به ندرت بر روی لب بالا، رترومولرپد یا کام دیده می شود.درمان این ضایعه، جراحی و برداشت کامل غده بزاقی فرعی درگیر است.

11- رانولا:

موکوسلی است که در کف دهان به طور یک طرفه و مواج، پس از ضربه به اجزای غدد زیر زبانی به وجود می آید. دو نوع مختلف رانولا وجود دارد، کیستیک و کیست کاذب.در نوع کیستیک، گرفتگی نسبی پایانه دیستالی مجرای غده زیر زبانی وجود دارد با این حال، نوع کیست کاذب که بیشتر رخ می دهد، پس از پارگی مجرای غده زیر زبانی و در نتیجه نشت موکوس به درون بافت همبندی فیبروز، همانند موکوسل، در نتیجه نشت موکوس به داخل بافت همبندی مجاور ایجاد می شود.