نواحی در معرض خطر صورت – ناحیه تمپورال و پری اورال
در این مقاله که از سری مقالات بررسی نواحی در معرض خطر اعصاب صورت بپردازیم:
درخواست مشاوره رایگان
ناحیه در معرض خطر صورت، ناحیه تمپورال
شریان تمپورال سطحی و ورید میانی در صفحه میانی درون حفره تمپورال قرار گرفته اند. تزریق ناآگاهانه در شاخه فرونتال سطحی تمپورال با ایجاد آمبولی رتروگرید درون سیستم گردش خون سوپراوربیتال باعث به خطر افتادن وضعیت بصری می شود. تزریق در ورید تمپورال میانی می تواند از راه جریان انتروگرید وریدی درون داخلی ژوگولار منجر به آمبولی غیرترومبوتیک ریوی شود. تزریق فیلر در ناحیه تمپورال باید به صورت سطحی در بافت زیر جلدی یا به صورت عمقی در صفحه پره پری اوستئال باشد تا کانولاسیون بی مورد عروق در معرض خطر در صفحه میانی جلوگیری شود.
ملاحظات ایمنی در ناحیه تمپورال
- شریان سطحی تمپورال میانی در صفحه میانی درون حفره تمپورال قرار دارند.
- تزریق درون وریدی ماده خارجی داخل شاخه فرونتال شریان سطحی تمپورال، می تواند با ایجاد آمبولی رتروگرید درون سیستم گردش خون سوپرااوربیتال باعث اختلالات بینایی شود.
- در بررسی کالبد شکافی دیده شد که رنگ تزریق شده در شریان سطحی تمپورال در کره چشم همان طرف و حتی هر دو طرف وارد شده است.
- با وجود آن که به ندرت اتفاق می افتد، اما تزریق درون وریدی درون ورید تمپورال میانی می تواند از راه جریان وریدی آنتروگرید درون ورید ژوگولار داخلی منجر به آمبولی غیرترومبوتیک شود.
آناتومی گیجگاهی
آناتومی گیجگاهی و نکات کلیدی تزریق در ناحیه تمپورال یا گیجگاهی:
شریان سطحی تمپورال – شاخه فرونتال
- مسیر مشابه شاخه تمپورال عصب صورتی می باشد.
- از قدام به فاصله عرض یک انگشت و از حد فوقانی به اندازه عرض دو انگشت از نوک تراگوس منشا می گیرد.
- 2 سانتی متر بالاتر از قوس زایگوماتیک در صفحه میانی درون فاشیای تمپوروپریتال حرکت می کند.
- به فاصله یک عرض انگشت بالاتر از قله ابرو، نزدیک حد جانبی فرونتالیس به صفحه زیر جلدی انتقال می یابد.
- با شریان سوپرااوربیتال در جانب پیشانی تلاقی می یابد.
ورید تمپورال تمپورال میانی
- 20 میلی متر و بالاتر و به موازات قوس زایگوماتیک حرکت می کند.
- در پد چربی سطحی تمپورال
- میانگین اندازه 5 میلی متر است، اما اندازه آن تا 9 میلی متر هم میتواند باشد.
- مرتبط با ورید سنتینل و سینوس غاری
- تخلیه آنتروگرید درون ورید داخلی ژوگولار
نواحی خطرناک عروقی و ارتباط بالینی آن ها
- عروق در معرض خطر در ناحیه تمپورال در یک صفحه میانی قرار گرفته اند.
- با تزریق فیلر در سطح دقیقا زیر درم یا در عمق صفحه پره پری اوستئال، می توان از آسیب به صفحه میانی جلوگیری کرد.
- در صورت تزریق سطحی، باید بسیار دقت کرد تا تزریق دقیقا زیر درم بباشد تا شاخه قدامی شریان تمپورال سطحی که بیشتر آن در صفحه میانی قرار دارد، آسیبی نبیند. تزریق باید به صورت آنتروگرید- رتروگرید باشد. به نحوی که زاویه سوزن تقریبا به موازات درم باشد.
- در صورت تزریق در عمق صفحه پره پری اوستئال، تزریق باید در فاصله یک عرض انگشت از قوس با فراتر از 25 میلی متر در بالای قوس انجام شود تا از کانولاسیون ناخواسته در ورید تمپورال میانی اجتناب شود.
نکات کلیدی تزریق در ناحیه تمپورال
تزریق باید به صورت سطحی یا در عمق باشد. از تزریق در صفحه میانی پرهیز کنید.
- در صورت استفاده از تکنیک اول، تزریق باید در بافت زیرجلدی سطحی دقیقا در زیر درم باشد.
- از ناحیه پره تریشیال شروع کرده و کم کم به سمت وسط حرکت کنید.
- تزریق باید آرام و به صورت حرکت مداوم آنتروگرید – رتروگرید باشد
- برای کاهش احتمال صدمه دیدن عروق، استفاده به موقع از کانولا را هم در نظر داشته باشید.
- در صورت تزریق عمقی، از فیلر های High-G استفاده کرده و تزریق را در صفحه پره پری اوستئال در حد فاصلی به اندازه یک عرض انگشت یا حداقل 2.5 سانتی متر بالاتر از قوس انجام دهید.
ناحیه در معرض خطر صورت، ناحیه پری اورال
شریان فوقانی و تحتانی لبیال به ترتیب از داخل لب های بالا و پایین در صفحه عمقی بین عضله اربیکولاریس اوریس و مخاط دهانی عبور می کنند. برای جلوگیری از کبودی بیش از حد، تزریق فیلر در لب ها باید در سطح شریان های لب انجام شود. فیلر باید صفحه زیر جلدی یا سطحی درون عضلانی و نباید در عمق بیشتری از 3 میلی متر از ورمیلیون یا پوست تزریق شود. شریان صورتی تقریبا به فاصله 15 میلی متر از جنب کناره های دهان عبور می کند و به همین دلیل هنگام تزریق در اطراف دهان در خطر آسیب و متعاقب آن آمبولی دیستال می باشد. تزریقات در این ناحیه باید در بافت زیر جلدی سطحی و در فاصله کمتر از عرض یک شست در کناره های دهان انجام شود.
نکات کلیدی برای کاهش خطر تزریق فیلر در ناحیه پری اورال
- فیلر در لب بالا یا پایین باید در عمق کمتر از 3 میلی متر از پوست یا ورمیلیون و درون صفحه زیر جلدی یا صفحه میان عضلانی سطحی تزریق شود.
- تزریق در کناره های دهان باید در فاصله کمتر از عرض یک شست از گوشه لب ها در صفحه زیرجلدی سطحی انجام شود.
- تزریق باید فشار کم و به صورت آنتروگرید/ رتروگرید باشد.
ملاحظات ایمنی در ناحیه پری اورال
شریان های فوقانی و تحتانی و به ترتیب از درون لب های بالایی و پایینی عبور می کند. به منظور جلوگیری از بروز ایسکمی در بافت و / یا کبودی بیش از حد، باید در هنگام تزریق فیلر افزایش حجم لب، این شریان ها آسیبی نبینند.
شریان صورت دقیقا از جنب کناره های دهان عبور کرده و هنگام تزریق در اطراف لب در معرض خطر قرار می گیرند.
آناتومی ناحیه پری اورال
آناتومی ناحیه پری اورال به سه بخش لب بالا، لب پایین و گوشه دهان تقسیم می شود.
لب بالا
آناتومی لب بالا:
شریان لبیال فوقانی
- در فاصله 10 تا 12 میلی متر در جانب و 5 تا 9 میلی متر بالای گوشه دهان از شریان صورت منشا می گیرد.
- در مقایسه با مسیر شریان لبیال تحتانی در لب پایینی، تنوع بیشتری در محل عبور شریان لبیال فوقانی در امتداد لب بالا در افراد مختلف وجود دارد.
- در ابتدا از قسمت فوقانی حد ورمیلیون در امتداد یک سوم جانبی لب بالایی عبور کرده، پس از آن از این حد پایین امده و به یک سوم میانی یا کمان کوپید Cupid’s bow می رسد.
- از عمق 3 تا 7.6 میلی متری پوست عبور می کند.
- بیشتر در صفحه میان اوربیکولاریس اوریس و مخاط دهانی و کمتر درون اوربیکولاریس قرار می گیرد.
لب پایینی
آناتومی لب پایینی:
شریان تحتانی لب
- به دلیل نام گذاری های مختلف خاستگاه های مختلفی برای آن ذکر شده است، اما معمولا در قسمت پایین و جانب گوشه دهان از شریان صورتی منشعب می شود.
- مسیر افقی آن در لب پایین هم سطح محل اتصال ورمیلیون/پوست می باشد.
- بیشتر در صفحه بین اوربیکولاریس اوریس و مخاط دهانی و کمتر درون اوربیکولاریس دیده می شود.
گوشه دهان
آناتومی گوشه دهان:
شریان صورتی
- از زاویه فک در عمق صفحه زیر عضلات میمتیک بیرون می آید.
- هرچه به گوشه دهان نزدیک تر می شود سطحی تر شده و شاخه شریان لبیال فوقانی از آن جدا می شود.
- در فاصله عرض انگشت شست یا 14 تا 16 میلی متر کنار گوشه دهان قرار دارد.
نواحی عروقی در معرض خطر و شرایط بالینی آن ها
شریان های لبیال فوقانی و تحتانی در 78.1% موارد، در صحنه بین اوربیکولاریس و مخاط دهانی و در 17.5% افراد درون اوربیکولاریس قرار دارند.
عمق شریان لبیال در قسمت میانی لب افراد مختلف متفاوت است ولی بیشتر در سطح ناحیه پارامدین قرار دارد. فیلر باید در سطح شریان های لب های بالا و پایین تزریق شود. به طور کلی، این کار باید در صفحه عضلانی زیرجلدی یا سطحی، یا در عمق کمتر از 3 میلی متر انجام شود.
در هنگام تزریق فیلر در خط میانی لب باید بیشتر نزدیک سطح بود و به دلیل سیستم عروقی سطحی تر در قسمت پارامدین لب باید از تزریق در نقطه میانی بین گوشه دهان و کمان کوپید اجتناب کرد.
تزریق فیلر در گوشه دهان باید درون صفحه سطحی در فاصل عرض یک شست از آن باشد. اگر فیلر در عمق بیشتر یا دورتر از فاصله معین شده از گوشه دهان (عرض یک انگشت شست) تزریق شود، احتمال آسیب به شریان صورتی افزایش می یابد.
نکات تکنیکی تزریق فیلر در ناحیه پری اورال
نکات تزریق فیلر در ناحیه پری اورال به شرح زیر است:
لب بالا و پایین
- از یک فیلر با G متوسط یا کم استفاده کنید.
- از تکنیک نخ کشی خطی برای تزریق در امتداد ورمیلیون/حاشیه جلدی یا درون ورمیلیون خشک استفاده کنید.
- حرکت باید آرام، با فشار کم و به صورت آنتروگرید – رتروگرید باشد.
- عمق تزریق نباید بیش از 3 میلی متر در صفحه زیر جلدی با در سطح صفحه بین عضلانی باشد
- در مرکز لب باید کاملا به سطح نزدیک بود
گوشه دهان
- تزریق را در بافت زیرجلدی سطحی انجام دهید.
- تزریق باید در حد فاصل عرض یک انگشت شست انجام شود
- از تکنیک هاشور خطی استفاده کنید.
دوره های آموزشی مرتبط
دیدگاهتان را بنویسید