جوانسازی دارویی موضعی+ ترکیبات مراقبت از پوست موضعی

ترکیبات مراقبت از پوست موضعی جهت درمان آسیب پوستی ناشی از آفتاب و سایر بیماری های پوستی مثل اریتم صورت ، آکنه ، و هیپرپیگمانتاسیون بکار می روند . بهبودی دارای اثر تجمعی بوده و بطور رایج نیاز به مصرف مدام 6-3 ماهه جهت بروز اثر می باشد . از طریق ترکیب استعمال داروهای مراقبت از پوست موضعی با سایر روش های لایه برداری مثل میکرودرم و پیلینگ شیمیایی می توان نتایج درمان را برای اکثر مشکلات پوستی بهبود بخشید .

هم چنین از ترکیبات موضعی عمدتا جهت ارتقا نتایج سایر درمان های زیبایی پوست کم تهاجمی مثل لیزر یا IPL نیز استفاده می شود . طیف ترکیبات موضعی از داروهای بدون نسخه یا نیازمند نسخه حاوی ترکیبات فعال موثر بر ساختار و عملکرد پوست تا ترکیبات آرایشی و بهداشتی تغییر دهنده نمای پوست متفائت است .ترکیبات آرایشی دارویی بین این دو سر طیف هستند که ممکن است دارو یا ترکیبات آرایشی بهداشتی باشد که دارای آثار مثبت بر روی پوست است .

ترکیبات آرایشی دارویی توسط سازمان غذا و دارو آمریکا (FDA) بعنوان دارو به رسمیت شناخته نمی شود و لذا در مورد اثر یا ایمنی آن ها بررسی صورت نمی گیرد .گرچه این ترکیبات سریع ترین پیشرفت پیشرفت را در بین حیطه های زیبای داشته و یک صنعت چند میلیارد دلاری را شامل می شوند بدلیل وجود تعداد زیاد این ترکیبات و از طرفی تعداد اندک مطالعات انجام شده در مورد آن ها ، استفاده از ترکیبات آرایشی دارویی ارائه می گردد تا در زمان استفاده از آن ها در درمان مشکلات شایع زیبایی پوست و همچنین آسیب پوستی ناشی از آفتاب جهت تصمیم گیری لحاظ گردد .

درمان پیری پوست ناشی از آفتاب (جوانسازی پوست )

تمرکز این فصل بر روی آن دسته از ترکیبات موضعی مراقبت از پوست است که به منظور پیشگیری از پیری پوست ناشی از آفتاب بکار می رود .این ترکیبات ویژه جوانسازی عمدتا از نوع ترکیبات آرایشی دارویی هستند و می توان آن ها را به شکل همزمان با پیلینگ شیمیایی سطحی و یا / میکرودرم به منظور تشدید و افزایش اثر درمان ترکیب نمود .

ترکیباتی که بدین منظور بکار می روند جنبه های مختلف سالمندی را تحت تاثیر قرار می دهند که عبارتند از تحریک پوسته ریزی و لایه برداری پوست و بازسازی اپیدرمی ، افزایش ساخت کلاژن و سایر اجزا ماتریکس درم و بهبود آبرسانی ، ترکیباتی که برای پیشگیری از پیری ناشی از آفتاب بکار می روند سبب جلوگیری از آسیب پوست ناشی از اشعه ماوراء بنفش و رادیکال های آزاد می گردند. دستیابی به این اهداف ب مصرف ترکیبات جوانسازی در سه مرحله صورت می گیرد : پاکسازی ، درمان و محافظت .دستورالعمل های کلی برای مصرف ترکیبات موضعی در زیر آورده شده است اما توصیه می شود که در مورد هر دارو از  دستورالعمل های تولید کننده تبعیت گردد.

پاکسازی

اولین قدم در استفاده از رژیم درمانی موضعی آماده سازی پوست برای مصرف بعدی داروهای موضعی است .پاک کننده موثر سبب برداشته شدن کامل گرد و خاک و آلودگی ها ،چربی ها ، آرایش و سایر ذرات و همچنین سلول های شاخی ریزش یافته و میکرو ارگانیسم می گردد .بدون اینکه چربی های پوستی طبیعی زدوده شوند .

صابون ها . به شدت قلیایی بوده و PH آن ها حدود 11 می باشد . و می توانند PH طبیعی پوست را مختل نموده سبب اختلال سد پوستی ، تحریک و خشکی پوست گردند PH یک پاک کننده ملایم روزانه با فرمول مناسب نزدیک به پوست پوده و حدود 6-4.5 است.

تونرها شامل ترکیباتی همچون الکل و هاماملیس (تحت عنوان فندق افسونگر ) می باشد که سبب زدودن چربی های طبیعی پوست می گردند گرچه به نطر می رسد که استفاده از آن ها در پوست های دچار آکنه مفید باشد اما بندرت در پوست دچار پیری ناشی از آفتاب بکار می روند چرا که این پوست ها خشک هستند همچنین تونرها عموما پس از صابون ها بکار می روند تا PHپوست را حفظ نمایند و در صورت استفاده از پاک کننده با PH متعادل دیگر نیازی به استفاده از آن ها نیست.

سورفاکتانات عوامل کف زایی هستند که در برخی ترکیبات وجود دارند و سبب افزایش برداشته شدن سطحی شده و موجب ایجاد احساس تمیزی پس از پاکسازی می گردند سورفاکتانت هایی که به شکل رایجاستفاده می شوند سولفات laurel آمونیوم و سدیم ،سولفات laureth سدیم ،بتائین کوکامیدوپروپیل و لارو آمفوکاربوکسی گلیسنات هستند . پاک کننده های کف زا سبب ایجاد خشکی پوست می گردند و در پوست دچار آُِب ناشی از آفتاب یک پاک کننده بر پایه کرم که کف زا نمی باشد انتخاب مناسبی است .

نحوه استعمال پاک کننده

1- به میزان معادل اندازه یک سکه از یک پاک کننده برای مرطوب کردن کل صورت کافی است

2-پاک کننده را کاملا با نوک انگشتان به صورت بمالید

3- صورت را با آبگرم بشویید و سپس آن را خشک کنید

4- پاکسازی صورت را دوبار در روز انجام دهید

درمان

دومین مرحله در رژیم  درمانی موضعی پیری پوست ناشی از آفتاب شامل تحریک پوسته ریزی و بازسازی اپیدرمی ، افزایش تولید کلاژن و سایر اجزای ماتریکس و بهبود هیدراسیون (آبرسانی) پوست است .

هر ترکیب منفرد معمولا شامل اجزا متعددی است و در نتیجه با تعداد داروهای کم می توان به اهداف متعدد دست پیدا کرد . قوام ترکیب ، تعیین کننده ترتیب استفاده از آن ها می باشد . ترکیبات رقیق تر ابتدا مصرف می شوند و ترکیبات غلیظ تر بعد از آن استعمال می گردند .(برای مثال ژل ،سپس لوسیون و در نهایت کرم )

عوامل رشد

داروهای حاوی فاکتور رشد فیبروبلاست در برگیرنده مواد مترشحه از فیبروبلاست ها شامل فاکتور رشد اپیدرمی (EGF) ، فاکتور رشد مشتق از پلاکت (PDGF) می باشند . که این فاکتورها موجب تحریک ساخته شدن فیبروبلاست ها جهت ساخت کلاژن و سایر اجزای ماتریکس خارج سلولی (ECM) می گردند . ترکیبات حاوی هورمون رشد ممکن است از منابع متعددی تهیه شوند که عبارتند از : فیبرو بلاست های پره پوس نوزاد انسان یا فاکتور رشد اپیدرمی  انسان نوترکیب که از طریق مهندسی مخمر و باکتری حاصل شده است . نشان داده شده که استعمال فاکتور رشد دو بار در روز به مدت 3 ماه سبب بهبود آبرسانی پوست ، کاهش زمختی ، هیپرپیگمانتاسیون و چروک ها در پوست دچار پیری ناشی از آفتاب می گردد در هنگام درمان پیری پوست ناشی از آفتاب ، استفاده از ترکیبات فاکتور رشد به عنوان جزئی از رژیم درمانی توصیه می شود

کینتین یک سیتوکین گیاهی طبیعی است که نقش هورمون رشد فیبروبلاستی را بر عهده دارد اما در مورد اثر بخشی بالینی آن در فرد زنده اطلاعات اندکی در دسترس است

نحوه استعمال هورمون رشد (برای مثال TNS Recovery Complex شرکت skin medica )

1- هر روز عصر پس از پاکسازی پوست یک پمپ از آن را روی پوست بمالید

2- در صورت نیاز میزان مصرف را به دوبار در روز افزایش دهید