بخیه زدن به عنوان تک پروسیژر چیست

در این مقاله سعی برآن شده مراحل کلی بخیه تک پروسیژر را بررسی کنیم واصلا بدانیم بخیه زدن به عنوان تک پروسیژر چیست ؟ با ما همراه باشید …

مراحل کلی بخیه زدن به عنوان تک پروسیژر

(در حین یا بعد از عمل جراحی نباشد)،به شرح زیر است:

1 – ست سوچور را به شیوه آسپتیک باز کنید .

به منظور باز کردن ست مربوطه :

برای بازکردن ست مربوطه به موارد زیر باید توجه شود…

در مواردی که فردی دیگر در انجام بخیه به شما کمک می کند:

• در صورتی که بسته بندی ست دو لایه باشد : از فرد کمک کننده بخواهید که لایه خارجی بسته بندی را باز کرده و لایه دوم بعد از پوشیدن دستکش استریل توسط فرد بخیه زننده باز می شود.

• در صورتی که بسته بندی ست تک لایه باشد :

  از فرد کمک کننده بخواهید که لایه ست را باز کند.

در مواردی که به تنهایی بخیه زدن را انجام می دهید:

• در صورتی که بسته بندی ست دولایه باشد : قبل از پوشیدن دستکش استریل ،ابتدا لایه خارجی ست را باز کرده و لایه دوم  را پس از پوشیدن دستکش استریل باز کنید.

• در صورتی که بسته بندی ست تک لایه باشد : قبل از پوشیدن دستکش استریل ،ابتدا لایه ست را به شیوه آسپتیک باز
کنید.

به منظور باز کردن ست به شیوه آسپتیک باید:

1-ابتدا لایه  طرف مخالف بسته بندی و سپس دو گوشه طرفی و در آخر لایه ای که نزدیک به بدن است باز شود.

2-قسمت های غیراستریل بدن به هیچ وجه با لایه داخلی ست اساریل تماس برقرار نکند زیرا منجر به آلودگی ست می شود. بعد از باز کردن بست بندی ست ،لبه های آن غیراستریل محسوب می شوند و فقط روی سطح ست استریل است لذا ،فاصله ایمن (یک اینچ) جهت رعایت اصول آسپتیک باید رعایت شود.

 3-تمام ابزار ها و وسایل مورد نیاز مانند سوزنگیر ،فورسپس ،قیچی،نخ،گالی پاتیا رسیور،گاز ،شان پرفوره ،دستکش ،نخ و سوزن بیه را آماده کنید.

 4-نخ و سوزن بخیه را باز کرده و بر روی ست سوچور قرار دهید.بدین منظور باید:

  در مواردی که به تنهایی بخیه زدن را انجام می دهید :

     • ابتدا با دست بدون دستکش بسته بندی خارجی نخ و سوزن بخیه را باز کرده و با رعایت تکنیک آسپتیک لایه  داخلی آن را بر روی لایه داخلی ست               سوچور (در صورتیکه ست دو لایه  باشد)یا در گوشه ست سوچور (در صورتیکه ست تک لایه باشد) قرار دهید.

  در مواردی که فرد دیگری در انجام بخیه به شما کمک می کند:

       • ابتدا دستکش استریل پوشیده و از فرد کمک کننده بخواهیدکه بعد از باز کردن لایه خارجی نخ و سوزن بخیه،با رعایت تکنیک های آسپتیک

        لایه  داخلی بسته بندی را در محلی مناسبتر روی میز جراحی بیندازد یا آن را در اختیار شما قرار دهد تا با دست دستکش پوشیده آن را بردارید.

5-دستکش استریل به شیوه باز بپوشید.بدین منظور:

 در صورتی که به تنهایی بخیه زدن را انجام می دهید:

    • دستکش باید بعد از باز کردن لایه اول ست سوچور پوشیده شود.

 در صورتی که فردی دیگر در انجام  آن به شما کمک می کند :

    • ابتدا دستکش استریل پوشیده و از فرد بخواهید که لایه خارجی ست بخیه را برای شما باز کرده و لایه  داخلی ست توسط خود بخیه زننده باز شود.

6-از فرد کمک کننده بخواهید که بتادین یا محلول ضدعفونی کننده مناسب را به مقدار لازم در گالی پات یا رسیور بریزد.

7-محل مورد نظر را به شیوه آسپتیک پرپ نمایید.

نکته:در صورتی که در محل مورد نظر خونریزی و ترشحات وجود دارد ،قبل از پرپ کردن باید با محلول مناسب (الکل یا نرمال سالین) زخم شستشو داده شود.

8-شان پرفوره را در محل زخم قرار دهید.

9-سوزن گیر را به شیوه مناسب در دست بگیرید .به طور معمول به منظور در دست گرفتن سوزن گیر ،از سه روش زیر استفاده می شود.

    گرفتن سوزن گیر از طریق حلقه انگشتی:

   در این روش شست وارد یک حلقه سوزن گیر و انگشت چهارم وارد حلقه دیگر می شود.و با انگشت دوم تنه سوزن گیر حمایت می شود.این تکنیک رایج        ترین روش می باشد و گرفتن و رها کردن سوزن بخیه را تسهیل می کند.در بعی مواقع ممکن است تنها یک انگشت وارد حلقه سوزنگیر شود و سایر           انگشتان حلقه و تنه سوزنگی را حمایت می کنند.

   گرفتن سوزن گیر با کف دست:

   این روش برای سوزن های بخیه ظریف استفاده می شود . در این تکنیک حلقه ها و تنه سوزن گیر در کف دست قرار می گیرند و نوک سوزنگیر با انگشت        شست و اشاره حمایت می شود.

  گرفتن سوزن گیر مانند مداد:

  این روش برای گرفتن سوزن گیر های فاقد حلقه انگشتی است و کنترل بیشتری بر روی سوزن های بخیه ظریف فراهم می کند.

10 -نخ بخیه را از بسته بندی داخلی خارج کنید و بر روی سوزن گیر قرار دهید.نخ بخیه باید به گونه ای از بسته بندی خارج شود که شکل ظاهری آن حفظ گردد و گره نخورد. گره خوردن نا به جای نخ بخیه می تواند منجر به کند شدن تکنیک و هم چنین منجر ببه آسیب بافتی و اشکال در خروج نخ بخیه شود.بدین منظور باید قبل از خروج نخ از لایه دوم ، ابتدا سوزن بخیه توسط سوزن گیر گرفته شود و سپس نخ از بسته بندی خارج شود.

نکته:بهترین محل جهت گرفتن سوزن بخیه توسط سوزن گیر ،یک سوم پروگزیمال سوزن است.بدین منظور ابتدا سوزن را با شست و اشاره دست غیر غالب گرفته ،سپس سوزن گیر باز شده را در دست غالب قرار داده و در حالی که انگشت میانی دست غالب نوک سوزن گیر را حمایت می کند ،یک سوم پروگزیمال سوزن را بگیرید و در انتها سوزن گیر را به وسیله ضامن آن قفل نمایید.

برای بخیه زدن بافت های عمقی بهتر است قسمت میانی تنه سوزن بخیه توسط سوزن گیر گرفته می شود چون کنترل مناسب تری جهت وارد کردن سوزن به درون بافت های ظریف تر فراهم می کند.در اغلب جراحی ها محور عمودی سوزن توسط محور بلند سوزن گیر گرفته می شود ، هر چند که اگر قرار باشد سوزن بخیه را جهت ا یجاد یک سوراخ عمیق در بافت وارد کرد،سوزن باید با یک زاویه شیب دار به سوزن گیر متصل شود.

11-در حالی که سوزن بخیه توسط سوزن گیر گرفته شده ،نخ بخیه را بکشید تا کاملاصاف شود . این کار مانع از گره خوردن نخ درحین بخیه زدن می شود.

12-در حالیکه یک لبه زخم را با فورسپس بالا گرفته اید ،براساس بافت هدف و همچنین عمقی که قرار است بخیه شود ،سوزن را بازاویه 90-60 درجه با چرخش آرام مچ دست وارد کنید.

13-با چرخش مچ و ساعد ،نوک سوزن را دنبال کنید تا این که لبه زخم در سمت مخالف خارج شود.

نکته:در هنگام بخیه زدن باید حرکات دست با انحنای سوزن متناسب باشد . اگر لبه تیز سوزن با فشار زیاد (نه با چرخش) و زاویه مناسب وارد بافت شود

حرکات دست متناسب نباشد،ممکن است سوزن:

1) از محلی خارج شود که با بافت سمت مخالف تماس نداشته باشد.
2) از محلی خارج شود که عمق مناسب را پوشش ندهد.
3) طول مناسب در سمت مخالف جهت گرفتن آن با فورسپس یا سوزنگیر نداشته باشد.
4) از لبه زخم خارج نشود.

14-سوزن خارج شده را با نوک فورسپس (در جایی که دندانه وجود دارد )گرفته و آن را از بافت خارج کنید .

نکته : در هنگام گرفتن سوزن با فورسپس ،تا جایی که ممکن است نباید نوک سوزن گرفته شودزیرا در اثر اصطحکاک نوک سوزن کند می شود.

به جای استفاده از فورسپس برای گرفتن سوزن خارج شده از بافت ،می توان از خود سوزن گیر نیز استفاده کرد. بدین منظور پس از ورود سوزن از لبه زخم ،سوزن گیر را آزاد کرده و سپس نوک سوزن که از زخم خارج شده را با سوزن گیر بگیرید.

15-ابتدا و انتهای نخ را برحسب تکنیک مورد استفاده گره بزنید .بدین منظور باید به نکات زیر دقت کرد:

•گره هاد نباید بر روی خط زخم قرار گیرند بلکه باید در موازات سطح زخم قرار گیرند.
• نخ بخیه را نباید خیلی شل و نباید خیلی سفت گره زد .کشش یکسانی باید به هر دوسرنخ وارد شود تا گره ها به طور مناسب سفت شوند.
• سفت کشیدن نخ بخیه و بستن بسیار شدید بافت ها ،ممکن است سبب ایجاد فشار به بافت مورد نظر و ایجاد ادم گردد و منجر به روی هم خوابیدن لبه های زخم و ایجاد اسکار شود.
• در صورتی که بخیه از نوع منفرد باشد ابتدا و انتهای نخ به همدیگر گره زده می شود.

16-بعد از گره زدن کامل نخ ،انتهای اضافی آن را جهت به حداقل رساندن واکنش بدن به نخ کوتاه کنید.

17-بر حسب تکنیک مورد نظر و وسعت زخم ،بخیه زدن را ادامه دهید تا کل سطح زخم بسته شود.نکته:در صورتی که بخیه از نوع ممتد باشد ،ابتدا اولین بخیه را مانند روش منفرد گره بزنید و سپس بدون قیچی کردن قسمت بلند نخ ،خطوط بخیه را امتداد دهید تا کل زخم بسته شود.در انتها با شل کردن آخرین بخیه ،آن را به انتهای نخ گره بزنید.

18-شان پرفوره را برداشته و زخم را پانسمان و سپس فیکس نمایید

بخیه زدن حین یا بعد از جراحی

مراحل کلی بخیه زدن در صورتی که در حین یا بعد از جراحی باشد،به شرح زیر است:

1-ابزار ها و وسایل مورد نیاز باید توسط پرستار اسکراب و سیرکوالر آماده شود.
نکته :پرستار سیرکوالر اتاق عمل باید با رعایت تکنیک های آسپتیک بسته بندی خارجی نخ را باز کرده و از پرستار اسکراب بخواهد که لایه داخلی بسته بندی را بردارد . عالوه بر این ،پرستار سیرکوالر می تواند لایه داخلی بسته بندی را در محلی مناسب بر روی میز جراحی بیندازد .

2-سپس مراحل کلی بخیه زدن به عنوان تک پروسیژر را انجام دهید