قسمت بندی کمپارتمان های چربی سطحی

چربی های صورت با چربی سایر نقاط بدن تفاوت دارد، چرا که کمپارتمان بندی شده است. هر کمپارتمان چربی حدودی مشخص همراه با تغذیه عروقی از طریق عروقق پرافواتور داشته معمولا با افزایش سن تحلیل می روند.

تشخیص آناتومی هر کمپارتمان یکی از اساسی ترین اصول ایمنی در تشریح زیر جلدی گونه می باشد، چرا که عموما انشعابات اعصاب صورت در محل تبدیل کمپارتمان ها به یکدیگر سطحی می شوند. تشخیص نحوه تحلیل کمپارتمان ها در درمان های جوانسازی، راهنمایی برای ترمیم حجم صورت می باشد.

نکات کلیدی کمپارتمان های چربی صورت:

• چربی زیر جلدی صورت همگن و هوموژن نمی باشد، اما به صورت کمپارتمان های متعددی می باشد که توسط تیغه های فیبروزی خاصی از یکدیگر جدا شده اند.
• برخی از کمپارتمان های چربی کوچک و فیبروزی هستند در حالیکه سایر کمپارتمان ها حاوی حجم وسیعی از چربی است که به راحتی برش داده می شوند. کمپارتمان ها بندی شدن چربی های صورت بیانگر تفاوت لایه زیر جلدی در قسمت های مختلف در زمان برش بافت زیر جلدی به صورت قدامی از ناحیه پری اوریکولار می باشد.
• کمپارتمان های چربی صورت نیز به عنوان الگویی برای افتادگی عمل می کنند، با تایید این مشاهدات که افتادگی پوست صورت در پیری به جای اینکه به صورت یکسانی در سراسر گونه رخ دهد، مخصوص هر کمپارتمان می باشد.
• کمپارتمان های چربی صورت هم در سطح و هم در عمق SMAS قرار دارند.
• چربی سطحی صورت که در لایه زیر جلدی می باشد، در سطح SMAS قرار داشته و این همان چربی است که می توان در لیفت صورت دستکاری نمود.
• کمپارتمان های عمیق چربی، به صورت قدامی در امتداد حدقه چشم، فک بالا، زایگوما و حفره پیریفرم، در عمق عضلات میمتیک و سطح پری اوستئوم اربیت و میانی صورت (مید فیس) قرار گرفته اند. چربی عمقی در گونه مجاور با پلک پایین می باشد. چربی عمقی مالار در امتداد قدام مید فیس باعث برجستگی قدامی گونه می شود.
• توجه داشته باشید که در طول زمان هر دو کمپارتمان سطحی و عمقی چربی شل شده و تحلیل می روند، و این افتادگی مسئول بیشتر تغییرات مورفولوژیک صورت در فرآیند افزایش سن می باشد.

قسمت بندی کمپارتمان های چربی سطحی

• چربی سطحی صورت توسط زوائد انتهایی لیگامنت های نگه دارنده به کمپارتمان های مخصوصی تقسیم می شوند، که درون گونه از عمق تا سطح نفوذ کرده و به عنوان رتیناکولارکوتیس وارد پوست می شوند.
• رباط های نگه دارنده به جای آن که پس از نفوذ به SMAS پراکنده شوند، در محل مشخصی از فاشیای سطحی نفوذ کرده و در نتیجه تیغه های فیبروزی را بین کمپارتمان ها تشکیل می دهند.
• این مرز های مشترک همچنین محلی برای نفوذ عروق پرفوراتور پوست گونه از عمق به سطح می باشند.
• اهمیت این مورد در تشریح آن است که هنگامی که در برش لایه زیر جلدی به پرفوراتور های متعددی برخورد می کنیم، این برش از نظر آناتومیکی در طول یک کمپارتمان چربی سطحی به کمپارتمان مجاور آن صورت می گیرد.
• در حالی که کمپارتمان های سطحی چربی زیادی وجود دارد، پنج کمپارتمانی که جراح در حین لیفت صورت با آن ها برخورد می کند عبارتند از: کمپارتمان های جانبی، میانی، مالار سطحی، چین نازولبیال و غبغبی.

• از آنجا که برش زیر جلدی در ناحیه پری اوریکولار از قسمت جانبی به سمت ناحیه میانی انجام می شود، اگر با دید و تسلط کامل انجام شود؛ پزشک می تواند زمان ورود به کمپارتمان بعدی و برش آن و همچنین نوع کمپارتمان را تشخیص دهد.

کمپارتمان جانبی

• کمپارتمان جانبی در ناحیه پری اوریکولار قرار داشته و معمولا باریک و نازک بوده و در طول شریان تمپورال سطحی سفالیک در ناحیه گیجگاهی قرار دارد.
• معمولا کمپارتمان جانبی تنها 3 تا 5 سانتی متر عرض داشته و در برگیرنده چربی متراکم، عروقی و فیبروزه است.
• این کمپارتمان مستقیما روی غده پاورتید قرار دارد و با برش بیشتر به سمت قدام پاروتید، کمپارتمان میانی مشاهده شده و بافت فیبروزی کمتری دیده می شود.

پد میانی چربی

• کمپارتمان میانی چربی در قسمت داخلی پاروتید و حد جانبی تا قدامی ماستر قرار دارد.
• این کمپارتمان نسبت به کمپارتمان جانبی معمولا ضخیم تر و با عروق و بافت فیبروزی کمتری بوده و در لیفت صورت بیشتر برش های زیر جلدی گونه در همین قسمت انجام می شود.
• از آنجا که این کمپارتمان، ضخیم و بدون عروق است، تشریح آن کار ساده تری می باشد.
• حد قدامی کمپارتمان میانی محدود به لیگامنت های ماستریک بوده و روی آن لیگامنت های زایگوماتیک قرار دارند به طوری که حد قدامی به جانب کمپارتمان های میانی، مالار و غبغب، می بینیم که فیبر های فیبروزی انتهای لیگامنت ها که این کمپارتمان ها از یکدیگر جدا میکنند با یکدیگر تلاقی دارند، و غالبا برش عروقی است. چرا که جراح با پرفوراتور های صعودی بین کمپارتمان ها مواجه می شود.
• زمانی که برش به صورت قدامی به سمت کمپارتمان های مالار و غبغب انجا می شود، جراح دوباره با چربی ضخیمی رو به رو می شود که به راحتی بریده می شود.
• از نظر آناتومیک، محل اتصال کمپارتمان های میانی، مالار و غبغب، حد فاصل بین ناحیه ثابت و متحرک که گونه را مشخص می کند.

کمپارتمان سطحی مالار

• کمپارتمان سطحی مالار در امتداد حد جانبی برجستگی گونه قرار داشته و از سمت قدام به ناحیه پارانازال کشیده شده است و به افزایش حجم گونه کمک می کند.
• زمانی که برش از جانب گونه (کمپارتمان میانی) زده می شود، کمپارتمان مالار مشخص می شود و جراح در کنار پرفوراتور های متعددی از شریان عرضی صورت (سرخرگ چهره ای) با رباط های متراکم فیبروزی زایگوماتیک ( یا وصله مک گرگور) مواجه می شود.
• لیگامنت های فوقانی ماستریک در طول حد خلفی زایگوما با یکدیگر برخرود داشته و ترکیب چربی متراکم فیبروزی پر عروق می تواند باعث سختی در تشخیص صفحه زیر جلدی  در این قسمت شود.
• از آنجا که انشعابات زایگوماتیک دقیقا در عمق SMAS و جانب زایگوما قرار گرفته اند، تشخیص صحیح لایه مورد نظر جزئی از اقدامات ایمنی است.