مقاله بی نظیر 4 مورد از درمان بیماری اگزما

در این مقاله که از سری مقالات حوزه سلامت می باشد می خواهیم درماتیت یا اگزما را تعریف کنیم و علائم و درمان آن را باهم بررسی کنیم. با ما همراه باشید.

درماتیت یا اگزما:

یکی از شایع ترین مشکلات پوست درماتیت یا اگزما می باشد که در نتیجه تماس با مواد خارجی آلژرن یا محرک به وجود می آید. اگزما انواع مختلف التهاب پوستی را شامل می شود. علائم این ناراحتی به صورت خارش، قرمزی، پوسته ریزی و ضایعات برجسته است. بیش ترین نوع درماتیت که خانم های خانه دار به آن مبتلا می گردند، درماتیت تماسی تحریکی است. علت این نوع ناراحتی تماس مکرر با آب و مواد شوینده و یا تحریک کننده مانند اسپری ها، اسیدها و حلال ها می باشد. در نتیجه آب و قسمت عمده چربی پوست از دست رفته، پوست خشک و ترک دار می گردد. عفونت ثانویه نسبتا شایع بوده و در این موارد التهاب، سوزش و درد نیز به این ناراحتی اضافه می شوند.

اگزمای آتوپیک یا سرشتی:

اگزما یک بیماری پوستی است که اشکال مختلف با علل متفاوت دارد. اگزمای آتوپیک یکی از شایع ترین انواع اگزما است که به خصوص در نوزادان و کودکان ایجاد می شود. این نوع اگزما معمولا با تاریخچه شخصی یا خانوادگی سایر بیماری های حساسیتی همچون آسم و حساسیت های فصلی رابطه دارد.

 شیوع اگزمای آتوپیک چه میزان است؟

شیوع این نوع اگزما طی سه دهه گذشته به خصوص در کشورهای پیشرفته افزایش قابل توجهی داشته است و به نظرمی رسد زندگی ماشینی و شهر نشینی باعث افزایش شیوع آن می گردد؛ به طوری که در اروپای شمالی میزان شیوع اگزمای آتوپیک در کودکان تا بیست درصد هم گزارش شده است.

علائم اگزمای آتوپیک چیست؟

در دوران شیرخوارگی اولین علائم اگزمای آتوپیک معمولا در صورت و به شکل ضایعات قرمز رنگ روی گونه ها آغاز می شود. با گذشت زمان سایر نواحی بدن به خصوص اندام ها هم مبتلا می شوند. پوست ناحیه درگیر غالبا خشک و خشن بوده و گهگاه دانه های ریز آبدار هم به مجموعه علائم اضافه می شود. علاوه بر اینها، پوست مبتلایان به اگزمای آتوپیک بسیار بیشتر از سایرین مستعد عفونت های جلدی به خصوص با استافیلوکوک اوریوس می باشد.
اما آن چه کودک مبتلا به اگزمای آتوپیک را بیش از هر چیز آزار می دهد، خارش و تحریک پذیری شدید پوست است؛ به طوری که ممکن است کودک دائما در حال خاراندن خود بوده و حتی شب به هنگام خواب نیز آسایش نداشته باشد. از سویی دیگر، این خارش خود منجر به افزایش ابتلا به عفونت خواهد شد.

چه عواملی باعث ایجاد اگزمای آتوپیک می شوند یا آن را تشدید می کنند؟

در بروز اگزمای آتوپیک عوامل مختلف ارثی، ایمنی، متابولیک، نورواندوکرین و عفونی مشارکت دارند، اما به طور اختصار می توان گفت که علاوه بر استعداد خانوادگی برای ابتلا به اگزما، عوامل دیگری هم در ایجاد یا تشدید آن دخیل هستند که عبارتند از:

استرس:

استرس در اشکال گوناگون می تواند اگزمای آتوپیک را بدتر کند. کم نیستند کودکانی که به هنگام امتحانات دچار حملات اگزما می شوند.

آب و هوا:

تغییرات شدید حرارت می تواند اگزما را تشدید کند. معمولا در آب و هوای خشک اگزمای آتوپیک شدیدتر می شود.

مواد حساسیت زا:

عوامل مختلف حساسیت زا هم چون گرد و غبار و پشم حیوانات و نیز برخی از غذاها به خصوص مواد افزودنی غذایی، از دیگر تشدید کننده ی اگزما هستند.

درمان اگزما آتوپیک:

در درمان اگزما آتوپیک توجه به چند عامل اهمیت دارد که عبارتند از :

درمان خشکی پوست:

به هر نحو ممکن می بایست پوست را چرب نگه داشت. استفاده مکرر از مواد امولیانت (نرم کننده) و پرهیز استفاده از صابون های قوی از اصول اولیه برخورد با اگزمای آتوپیک است.

درمان خارش:

با خنک نگاه داشتن پوست، استفاده از البسه نخی و نهایتا مصرف آنتی هیستامین ها می بایست خارش را کنترل کرد.

درمان ضایعات جلدی:

استفاده از داروهای استیروئیدی موضعی تحت نظارت پزشک، معمولا باعث بهبود ضایعات جلدی می شود، هر چند گاهی درمان های قوی تری لازم می شود.

درمان عفونت ثانویه:

با مصرف صحیح آنتی بیوتیک ها و رعایت بهداشت ممکن می شود.

توصیه هایی برای افراد مبتلا به اگزمای آتوپیک:

• استفاده از پماد های نرم کننده را جزء برنامه های منظم مراقبت از پوست و بصورت عادت در آورید.
• سعی کنید لباس، همیشه نخی بوده، حتی الامکان از تماس پوست با البسه نایلونی و پشمی اجتناب شود.
• استحمام اگزما را بدتر نمیکند، اما استفاده از صابون و آب داغ چرا. بنابراین بهتر است با آب ملایم و مواد غیر صابونی یا صابون های بسیار ملایم پوست پاک شود. همچنین پس از استحمام از سایش شدید پوست با حوله خودداری کنید و حتما بلافاصله از نرم کننده استفاده کنید.
• اگر پزشک، استفاده از آنتی بیوتیک یا پماد های کورتونی را برای مدتی توصیه می کند، مطابق دستور وی عمل کنید. استفاده درست این داروها هیچ خطری نخواهد داشت.
• درمان اگزما نیازمند وقت و حوصله است. علاوه بر این افراد مبتلا به اشکال شدید اگزمای آتوپیک غالبا از لحاظ روحی قدری با دیگران متفاوتند، بنابراین نیازمند توجه بیشتر و متناسب هستند.