آناتومی بافت صورت ( بخش 1 )

کلید اصلی در جراحی های بی خطر و صحیح صورت، داشتن درک درستی از آناتومی بافت نرم صورت می باشد. درحالیکه مدل های دو بعدی انشعابات اعصاب صورت تنوع زیادی دارد، صفحه اصلی مقطعی از اعصاب در بافت نرم صورت همواره ثابت است. شناخت مقاطع برش های جراحی و ارتباط آن با مقطع عصب صورت، به جراح کمک می کند تا درمان های ترمیمی و زیبایی صورت را بهترین نتیجه و کمترین خطر به پایان برساند.

1) سازماندهی ساختاری بافت نرم صورت

مشابه لایه های متحدالمرکز در یک پیاز، بافت نرم صورت یک سری لایه های متمرکز قرار گرفته اند.

1.2) لایه ای بافت نرم صورت از سطح به عمق

• پوست
• چربی زیر جلدی
• فاشیای سطحی صورت (که به آن SMAS نیز می گویند، در ادامه این مقالات به جای عبارت فاشیای سطحی صورت از آن استفاده می شود.)
• عضلات میمتیک (بیان حالت) صورت (عضلات سطحی که درون SMAS قرار دارند)
• چربی های تحت SMAS
• فاشیای عمیق صورت (که به نام کپسول پاروتید، فاشیای ماستریک یا فاشیای عمیق تمپورال نیز شناخته می شود.)
• مقطع اعصاب صورت، مجرای پاروتید، پد چربی بوکال

1.3) صفحه اعصاب صورت

• در حالیکه در الگو های دو بعدی انشعاب اعصاب صورت تفاوت های بسیاری وجود دارد، صفحه اعصاب صورت از نظر آناتومیک در مقایسه با سایر لایه های فاشیای صورت ثابت است.
• گام حیاتی در اجتناب از آسیب به اعصاب صورت شناسایی حد برش صورت می باشد. اگر برش عمیق تر یا سطحی تر از صفحه اعصاب باشد، آسیبی به اعصاب حرکتی وارد نخواهد شد.
• در حالیکه صفحه اعصاب از فردی به فرد دیگر یکسان است، ضخامت و ظاهر لایه هر لایه آناتومیکی به طور مشخصی در افراد مختلف متفاوت است، شناخت همین تفاوت های جزئی لایه های صورت عامل اصلی در بی خطر بودن درمان ها و برش بر روی لایه های صورت است.
• همان طور که ضخامت پوست در افراد مختلف متفاوت است، ضخامت لایه های چربی زیر جلدی و SMAS نیز متغیر است. به همین منوال، وجود یا فقدان لایه چربی تحت SMAS و ضخامت فاشیای عمقی صورت در بیماران مختلف تفاوت دارد.
• معمولا این لایه های صورت در افراد جوان تر، منظم تر و با مرزبندی مشخص تر نسبت به افراد مسن می باشد. جراحی های ترمیمی یا بازسازی کننده پس از تروما می تواند ظاهر صفحات فاشیا را به هم بریزد. با این وجود، ساختار آن ثابت بوده و در همه بیماران وجود دارد. این موضوع عاملی اساسی در بی خطر بودن درمان است، چرا که به جراح کمک می کند تا زمانی که بر روی صورت جراحی می کند بداند کدام لایه تحت درمان است.

1.4 لایه های بافت نرم صورت

• ضخامت و اوسکولاریته پوست در هر فردی با فرد دیگر متقاوت است.
• لازمه بی خطر بودن درمان در زمانی که به منظور ترمیم، لیت صورت یا فلپ صورت و گردن انجام می شود، برش ناحیه چربی زیر جلدی روی جلدی SMAS می باشد.
• به منظور تشخیص کردن صفحه دقیق برش، استفاده از ترانس ایلومیناسیون به تعیین محل اتصال بین چربی زیر جلدی و فاشیای سطحی کمک می کند.

چربی زیر جلدی

• در پروسیجر های ترمیمی و زیبایی معمولا لایه چربی زیر جلدی مورد استفاده می گیرد.از نظر آناتومیک این لایه بین برش پوست و لایه زیرین فاشیای سطحی (SMAS) قرار دارد.
• چربی زیر جلدی صورت ساختار همگنی ندارد و به یک سری کمپارتمان های مجزای چربی صورت تقسیم بندی می شود.
• سپتای فیبروزی که چربی زیر جلدی را به کمپارتمان های مختلفی را تقسیم می کند، نمایانگر انشعابات دیستال رباط های نگه دارنده ای است که برای نفوذ به SMAS از ساختار های ثابتی مانند غده پاروتید عبور کرده و درون پوست پوشاننده قرار می گیرند.
• به طور مشابهی عروق پرافوراتور از عمق به سطح رباط های نگهدارنده مجاور انتقال می یابند، به طوری که برشی در یک قسمت از صورت از یک کمپارتمان چربی مجاور ادامه می یابد. خونریزی این عروق قابل ملاحظه است.
• با تشریح گونه از ناحیه پری اوریکولار به سمت قدام تا چین نازولبیال می بینیم که ضخامت و استحکام چربی درون هر کمپارتمان با کمپارتمان دیگری متفاوت است.
• کمپارتمان جانبی در ناحیه پری اوریکولار باریک، متراکم و پر عروق است، در حالیکه چربی کمپارتمان میانی ضخیم، نرم و بدون عروق است که به راحتی تشریح می شود.
• با گذر از کمپارتمان میانی به کمپارتمان مالار، رباط ها و عروق پرفوراتور زایگوماتیک از شریان عرضی صورت تلاقی پیدا می کنند، به طوری که در امتدادجانبی برجستگی مالار، فیبروزی و خونین است
• هر کمپارتمان چربی تمایل به تحلیل رفتن و زوال دارد. در بیمارانی که در 40 تا 50 سالگی هستند این کاهش حجم چربی در کمپارتمان های جانبی مشاهده می شود، در حالیکه چروکیده شدن این کمپارتمان ها در ناحیه مالار در حدود یک دهه بعد رخ می دهد. طبیعت آناتومیک تحلیل و زوال (که مختص کمپارتمان ها است) نشان می دهد که در فرایند پیری پوست به جای آن که تمام گونه به صورت همگنی پیر شود، تحلیل رفتن به طور منطقه ای رخ می دهد.

SMAS (فاشیای سطحی صورت)

• SMAS معرف فاشیای سطحی صورت است و معرف و مترادف فاشیاهای سطحی سایر نقاط بدن نیز می باشد. این لایه از فاشیای سطحی گردن شروع شده و به صورت سفالیک به سمت پوست سر ادامه داشته و لایه فاشیای یکپارچه ای را در سر و گردن تشکیل می دهد.
• فاشیای سطحی از طریق انشعابات دیستال رباط های نگه دارنده یا همان ریتناکولاکوتیس کاملا با چربی زیر جلدی صورت و پوست مرتبط است. SMAS، چربی زیر جلدی و پوست، قسمت متحرک بافت نرم صورت را تشکیل می دهند (برخلاف ساختار های عمیق و ثابت صورت).
• بسیاری از تغییرات مورفولوژیک صورت در نتیجه کاهش کشش لیگامنت های نگه دارنده بروز می کند که به صورت تغییر نوع ارتباط این قسمت متحرک صورت با ساختار های ثابت در عمق پوست می باشد؛ این تغییرات منجر به شل شدن چربی های صورت و افتادگی آن در هنگام پیری می شود.