خفگی و اختلالات تنفسی – بخش 3

در ادامه سری مقالات حوزه سلامت سومین قسمت از بخش خفگی و اختلالات تنفسی، می خواهیم درباره اقدامات اولیه در شیرخواران زیر یک سال به بررسی بپردازیم، با ما همراه باشید.

اقدامات اولیه در شیرخواران زیر یک سال

اقدامات اولیه در شیرخواران زیر یک سال با کودکان و بزرگسالان تفاوت می کند شیر خوار را کاملا بین انگشتان دست خود رو به پایین بگیرید به طوری که سینه و شکم او روی بازوی شما قرار گیرد و با انگشتان خود سر و سینه شیر خوار را محکم نگه دارید و با دست دیگر به پشت او بین دو کتف چهار ضربه بزنید.
سپس شیرخوار را روی بازوی دیگرتان برگردانید به طوری که سر او رو به پایین باشد و با انگشتان دست خود سر و گردن شیرخوار را محکم نگه دارید و فشار سینه ای را با دو انگشت انجام دهید.

فراموش نکنید:

هرگز در کودکان زیر یک سال از فشار آوردن روی شکم استفاده نکنید. بلکه آن ها را سرازیر گرفته و با دو انگشت به سینه آنها فشار وارد کنید.
محل اعمال فشار همان محل کمپرس قلبی در شیرخواران می باشد با این تفاوت که نحوه ی اعمال فشار الزاما نباید به صورت عمود بر قفسه سینه باشد. پس از انجام اقدامات فوق دهان شیرخوار را از نظر وجود شیء خارجی بررسی کنید. در صورت عدم رفع مشکل، مراحل ضربه به پشت و مانور هایملیش را تکرار کنید.

فراموش نکنید:

هنگام خارج کردن لقمه از دهان شیرخوار نهایت دقت را انجام دهید. فقط زمانی انگشت خود را داخل حلق کنید که لقمه را ببینید و خطر اینکه لقمه بر اثر فشار انگشتان به عقب تر برود وجود نداشته باشد.

اقدامات اولیه در مصدوم بیهوش

در صورتی که مصدوم بیهوش شده و سقوط نموده است سعی نکنید او را در وضعیت نشسته یا ایستاده قرار دهید.

1- مصدوم را روی یک سطح سفت به پشت بخوابانید و عملیات احیا را به سرعت شروع کنید.

2- گاهی با دادن تنفس می توانید هوا را از اطراف محل انسداد به ریه ها برسانید. تنفس مصنوعی با فشار ممکن است جسم را به عمق بیشتر براند و آن را از نای به یکی از برونش های اصلی هدایت کند.
در این صورت عبور هوا به یک ریه کاملا قطع می شود، ولی حداقل، هوا می تواند به ریه دیگر برسد (بعداً در بیمارستان جسم خارجی را با استفاده از ابزاری موسوم به برونکوسکوپ از برونش خارج می کنند).

3- اگر در رساندن هوا به ریه مصدوم موفق بودید (که با بالا آمدن واضح سینه در هنگام تنفس مصنوعی مشخص می شود) به مراحل معمول احیا ادامه دهید.

4- در صورتی که نسبت به جریان هوا مقاومت وجود دارد و شما قادر به رساندن هوا به ریه ها نیستید احیاء قلبی را تنها با انجام کمپرس قلبی با سرعت 100 بار در دقیقه انجام دهید.

فراموش نکنید:

هیچ گاه دست از کوشش بر ندارید (حتی در فاصله انتقال به بیمارستان) زیرا کمترین مقدار اکسیژنی را که بتوانید با فشار از کنار جسم خارجی وارد ریه های مصدوم نمایید، ممکن است باعث نجات جان او شود.